De kruidenbazaar (ook wel Egyptische bazaar, Misir Carsisi)ligt op loopafstand
van het hotel. Foto rechts(van Nico) bij één van de ingangen.
Op de bazaar zelf worden inderdaad veel kruiden verkocht (foto's onder).
Wij kopen er appelthee (voor Eva thuis)en wat gedroogd fruit.
Dan gaan we naar de overkant van de Gouden Hoorn naar Beyoglu. We nemen
de tram van Eminönü(foto onder) naar Kabatas over de Galatabrug.(Op
de kaart van het ANWB-Extra boekje lijkt de tram te stoppen in Eminönü,
maar hij gaat gewoon door! Over de brug en min of meer langs de Bosporusoever
richting Dolmabahçe)
We kijken eerst of Dolmabahçe misschien toch ook open is op maandag
(net als het Yedikulefort die ochtend) maar dat is gewoon dicht.(de volgende
dag gaan we er wel heen)
Foto boven: een theatergezelschap in Istiklal Caddesi. Foto linksonder: hier zijn allerlei bekende merken, zoals de Lush (waar Eva momenteel erg gek op is en die we bij ons in de stad niet hebben.). Foto ernaast: Çiçekpassaji, vroeger een overdekte bloemenmarkt nu een passage met veel café's en restaurants (wij kochten heerlijke lokum bij de winkel bij de ingang, voor thuis)
Foto's onder: het beroemde Pera Palas hotel waar reizigers van de Oriënt Expres zoals Agatha Christie en vele andere beroemdheden(o.a. Greta Garbo, Josephine Baker, Atatürk) verbleven. De restauratie is bijna klaar. (Ik vroeg wanneer het klaar zou zijn en het antwoord was "Tomorrow").
We hadden hem al veel vaker gezien (bijvoorbeeld uit het hotel uit het
raam van Roos en Eva) maar nu dan eindelijk van dichtbij: de Galatatoren!
Als wachttoren over Pera (de Europese wijk)gebouwd in 1348 door de Genuese
inwoners van Istanbul.
Wij gingen erop. Hieronder een video, met commentaar van Roos (op YouTube
staat ook nog een variatie hiervan)
Verder nog een paar foto's vanaf de Galatatoren, met uitleg.
Boven nog een paar mooie foto's ten noorden van de Galatatoren. We zijn
teruggelopen richting Istiklal Caddesi want daar hadden de kinderen een
straatje gezien waar ze wilden eten.
We kwamen terecht bij KV, één van de restaurantjes in de
Tünel Gedici. (vlak voor Istiklal Caddesi links onder een poortje
door)Trendy en vrij duur in vergelijking met wat we gewend zijn. Wel lekker
eten (zoals altijd) met mooie namen. Eva bestelt een "True Love".
Ook aardig: we bestellen voor de kinderen samen één tiramisu
(meer omdat ze al genoeg hebben gehad dan vanwege de prijs) en we krijgen
een dubbelgroot exemplaar (foto onder).